Na Instagramie właśnie stuknęło 200 obserwujących, a to idealna okazja do zorganizowania fajnego konkursu. Jest on fajny tym bardziej, że można w nim wygrać aż 2 książki autorki Hanyi Yanagihary "Małe życie" i "Ludzie na drzewach". Myślę, że to idealny moment na taki konkurs, bo jak wiecie święta za pasem, trzeba robić prezenty, a wiadomo, że książka jest prezentem idealnym dla każdego! Zatem możecie sobie zrobić prezent, wygrywając u mnie książkę, lub - jak już wygracie - zrobić prezent komuś bliskiemu. Dwie książki wygrane w konkursie to całkiem fajna sprawa! :)  Chętni? ;) No to wystarczy zrobić kilka rzeczy:  1. Polubić zdjęcie konkursowe na moim profilu instagramowym - o tutaj 2. Wykazać się odrobinką kreatywności i cyknąć fotkę z motywem #małeżycie lub #ludzienadrzewach - następnie opublikować ją najlepiej na swoim profilu instagramowym (bo to tam dzieje się ten konkurs) pod tymi hasztagami oraz oznaczając mój profil na nim. 3. W komentarzu pod z...

Dziwak. Odmieniec. Cudak. Ekscentryk. Oryginał. Indywiduum. Może nawet wariat, psychol. Ale generalnie osoba i n n a niż wszyscy. Można by długo wymieniać, kim właściwie jest dziwak i do tego jeszcze dziwak w literaturze, bo dla każdego będzie to kto inny o innym zestawie cech. Ale ustalmy jedno: dziwak to ktoś o odmiennym zachowaniu, spojrzeniu na świat, nieprzystający do reszty. Ktoś, kto skutecznie odbiega od ustalonych standardów, kryteriów. Cykl będzie obejmował postaci subiektywnie wybierane przeze mnie - będziecie mogli się ze mną zgadzać lub nie i liczę na dyskusję ;)

Prowadzenie bloga na razie idzie mi jak po grudzie. Ale, ale - piszę sobie różne recenzje w moim zeszyciku. Coś piszę i tworzę, ale z udostępnianiem się wstrzymuję - bo nie chcę tu publikować rzeczy złych ;) Nie myślcie też, że nie czytam, bo...

Co prawda już wszędzie się robi jesiennie, a za rogiem czeka październik, ale ja jeszcze myślę o lecie, ale takim papierowym... "Lato" Tove Jansson - powieść już dawno przeczytana, ale trudno mi się z nią pożegnać i w sumie też dlatego tekst pojawia się dopiero teraz. Bo jest w niej coś magnetycznego, co nie pozwala mi się tak łatwo z nią rozstać. Zapraszam więc na tekst o tej na wskroś magicznej książce. 

Wracam po przerwie, której przyczyną były zmiany w moim życiu. Dostałam pracę i musiałam nieco przeorganizować swój kalendarz i tryb życia. Pisałam o tym w Podsumowaniu sierpnia :) Ale wróciłam z tekstem o książce wyjątkowej. "Pisać o niczym wcale nie jest tak łatwo" - zauważa Patti Smith na pierwszej karcie "Pociągu linii M", tym samym wprowadzając nas do jej świata, do jej podróży, wspomnień, snów i kawiarni Cafe 'Ino. Nie każdemu ten świat przypadnie do gustu, choć ja się w nim zatraciłam.  Świat Patti Smith to świat wędrujący. Autorka ciągle się gdzieś przemieszcza, nawet jeśli jest to przejście na drugą stronę ulicy. Motyw wędrówki ujawnia się tu niemal na każdym (nomen omen) kroku. Autorka wędruje po ulicach Nowego Jorku, Meksyku, Europy. Wędruje we swych wspomnieniach. Wędruje po mapie literackich kontekstów. Wędrują w końcu też jej myśli, które dygresyjnie płyną w toku opowieści. Wszystko tu płynie, można też tak to ująć. I dzięki temu ta k...

Witajcie po tej krótkiej nieobecności na blogu! Powodem były małe zmiany w moim kalendarzu i trybie życia. Ale wracam z głową pełną pomysłów, górą książek przeczytanych i tych czekających w kolejce oraz ze sporym zapałem do pracy i pisania :)  Minął prawie miesiąc od założenia bloga i rozpoczęcia tej pasjonującej przygody z książkową blogosferą. Jestem bardzo zadowolona z tego jak rozwija się mój blog i bookstagram , na którym obecnie dzieje się więcej :) Blog został co prawda nieco w tyle, ale wymaga on więcej pracy i czasu, a także dobrze rozplanowanej organizacji. Trochę w moim życiu się pozmieniało, czego nie przewidziałam wcześniej i musiałam przeorganizować swój kalendarz. Teraz już wszystko jest zaplanowane i czeka na realizację :)  Sierpień zatem minął pod znakiem zmian. Cieszę się, że powołałam do życia bloga, cieszę się, że zaczęłam w końcu rozwijać swoją pasję z malowaniem, cieszę się, że wprowadzam do swojego życia nowe wyzwania i szukam sposobów na le...

Jerzy Pilch zaciekawił mnie po tym jak przeczytałam kilka jego felietonów w "Przekroju". Stwierdziłam wtedy, że to bardzo intrygujący pisarz, genialnie operujący słowem, który potrafi w błyskotliwy i nieco ironiczny sposób skomentować nawet zwykłą wizytę w sklepie. Dlatego postanowiłam poznać także jego twórczość prozatorską, a ma na swoim koncie już kilkanaście pozycji. Jako pierwszą przeczytałam powieść "Spis cudzołożnic", kojarzoną bardziej ze względu na film, w którym wystąpił Jerzy Stuhr. Co wyciągnęłam z tej lektury? Po pierwsze, Pilch nie pisze , on wyrzuca z siebie natłok słów. Jego proza to czysty słowotok . I jednym to się spodoba, a drugim - nie. Mnie niewątpliwie ten słowotok wprowadził w prawdziwy trans, dzięki czemu przeczytałam książkę dosyć szybko, jak na moje możliwości czasowe przy tej ilości stron, bo w ciągu trzech dni. Jednak muszę przyznać, że można ten styl uznać za uciążliwy . Pełno w nim dygresji (momentami przypominało to "Ben...