Gdzieś między Warszawą a Krakowem. Sierpień 2017.  Bardzo łatwo wyjechać za granicę i oglądać inną kulturę, ale być turystą we własnym kraju - to dopiero jest sztuka. W swoich dzisiejszych podróżach jestem właśnie taką miejscową turystką. Nawet, gdy odwiedzam już po raz któryś to samo miejsce, staram się czasem spojrzeć na nie oczami obcokrajowca i się zadziwić widokiem. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że chodząc utartymi ścieżkami, człowiek widzi to samo, co wszyscy inni. Może czasem warto zawrócić, skręcić w boczną ścieżkę i ujrzeć nowe, nieznane i poczuć się jak odkrywca? W "Hajstrach" Adam Robiński pokazuje nam właśnie taką Polskę znaną, ale jednak przez mało kogo jeszcze odkrytą.

„Wilk stepowy” jest dla mnie jedną z trudniejszych książek do zrecenzowania. Nie da się w tym przypadku podzielić jedynie wrażeniami. Ale nie da się też napisać jakiegokolwiek tekstu o tej książce bez kilku dni, tygodni spędzonych na wgłębianiu się w jej treść. Nie da się w końcu pisać recenzji o tej powieści pobieżnie, bez zwrócenia uwagi na wiele szczegółów, które odkrywa się w trakcie lektury. Bo trzeba przyznać, że czytanie „Wilka stepowego” odbywa się na zasadzie obierania cebuli lub zabawy matrioszką – z każdą kolejną stroną wchodzimy głębiej w jej sens filozoficzny i psychologiczny, poznajemy motywy w niej zawarte i podziwiamy nie tylko jej formę, ale i treść. Dlatego ten tekst będzie chaotyczny. 

Dzień dobry w ten ciepły listopadowy czwartek :)  Postanowiłam, że na blogu będę dzielić się z Wami także tematami nieksiążkowymi - tak dla urozmaicenia i również z racji tego, że czasem napisanie tekstu o książce nie jest tak łatwe (zwłaszcza gdy jest się po lekturze takiej książki, jak "Wilk stepowy"). Na początek dźwięki, bez których jesień nie byłaby dla mnie jesienią. Koniecznie sprawdźcie, co takiego słucham! Może i Wy też tego słuchacie? ;) 

Na Instagramie właśnie stuknęło 200 obserwujących, a to idealna okazja do zorganizowania fajnego konkursu. Jest on fajny tym bardziej, że można w nim wygrać aż 2 książki autorki Hanyi Yanagihary "Małe życie" i "Ludzie na drzewach". Myślę, że to idealny moment na taki konkurs, bo jak wiecie święta za pasem, trzeba robić prezenty, a wiadomo, że książka jest prezentem idealnym dla każdego! Zatem możecie sobie zrobić prezent, wygrywając u mnie książkę, lub - jak już wygracie - zrobić prezent komuś bliskiemu. Dwie książki wygrane w konkursie to całkiem fajna sprawa! :)  Chętni? ;) No to wystarczy zrobić kilka rzeczy:  1. Polubić zdjęcie konkursowe na moim profilu instagramowym - o tutaj 2. Wykazać się odrobinką kreatywności i cyknąć fotkę z motywem #małeżycie lub #ludzienadrzewach - następnie opublikować ją najlepiej na swoim profilu instagramowym (bo to tam dzieje się ten konkurs) pod tymi hasztagami oraz oznaczając mój profil na nim. 3. W komentarzu pod z...

Dziwak. Odmieniec. Cudak. Ekscentryk. Oryginał. Indywiduum. Może nawet wariat, psychol. Ale generalnie osoba i n n a niż wszyscy. Można by długo wymieniać, kim właściwie jest dziwak i do tego jeszcze dziwak w literaturze, bo dla każdego będzie to kto inny o innym zestawie cech. Ale ustalmy jedno: dziwak to ktoś o odmiennym zachowaniu, spojrzeniu na świat, nieprzystający do reszty. Ktoś, kto skutecznie odbiega od ustalonych standardów, kryteriów. Cykl będzie obejmował postaci subiektywnie wybierane przeze mnie - będziecie mogli się ze mną zgadzać lub nie i liczę na dyskusję ;)

Prowadzenie bloga na razie idzie mi jak po grudzie. Ale, ale - piszę sobie różne recenzje w moim zeszyciku. Coś piszę i tworzę, ale z udostępnianiem się wstrzymuję - bo nie chcę tu publikować rzeczy złych ;) Nie myślcie też, że nie czytam, bo...

Co prawda już wszędzie się robi jesiennie, a za rogiem czeka październik, ale ja jeszcze myślę o lecie, ale takim papierowym... "Lato" Tove Jansson - powieść już dawno przeczytana, ale trudno mi się z nią pożegnać i w sumie też dlatego tekst pojawia się dopiero teraz. Bo jest w niej coś magnetycznego, co nie pozwala mi się tak łatwo z nią rozstać. Zapraszam więc na tekst o tej na wskroś magicznej książce.